انتخاب بین یک چیز بد و یک چیزعالی کار خیلی ساده ایه، مثل آب خوردن. نه تردیدی و نه حتی تاملی. البته بعضی مواقع یه عمرلازم نیست انتخاب کنی ولی اکثر اوقات مجبوری !!! انتخاب کنی.
حالا اگه اون خوبه خیلی خوب باشه، مثل وطن، ناموس، خانواده، خدا و اون بده یکی یا چند تا انسان بی مقدار باشن و ما هم مجبور! به انتخاب، چی؟ کاملا منطقیه که مثل آب خوردن خیلی خوبا رو انتخاب کنیم دیگه.
خب، محض اطلاع، تا دلتون بخواد ما، جد اندرجد، منطقی بوده و هستیم و خواهیم بود. برای اثبات منطقی بودنمون هم کافیه تاریخ پر افتخارمون رو یه نگاه کوچولو بندازین. پره از جاهایی که اینور و اونور دنیا لاینقطع مجبور! بودیم انتخاب کنیم بین همون چیزای عالیه بالایی و یه عده چیز بی مقدار به اسم انسان. انتخابهایی کاملا منطقی. همین الان هم بچه های خلفی برای پدرامون هستیم. راه همونا رو ادامه میدیم و انسان های بی ارزش رو قربانی چیزای عالی مثل وطن، خانواده، خدا و خیلی چیزای خوب دیگه میکنیم. احسنت به ما.
فقط یه چیزو نفهمیدیم. اینهمه چیز خیلی خوب، واسه ی کیه؟ واسه ما؟ اونوقت ما چی هستیم؟ انسان؟
